O naszym muzeum...

     Zabawa jest dominującą formą działalności dziecięcej, zarówno dziecka zdrowego jak i niepełnosprawnego. Najistotniejszą wartością jest jej twórczy charakter - projektowanie pożądanego świata. Zabawka to miniaturowe wyobrażenie przedmiotów używanych przez ludzi w świecie realnym. Zabawka w wyobraźni dziecka ożywa, jest kochana lub nielubiana, zna wszystkie sekrety swojego właściciela. Ma olbrzymi wpływ na kształtowanie gustów i wychowanie estetyczne każdego młodego człowieka, jest pierwszym przedmiotem, z którym dziecko ma bliski, bezpośredni kontakt. Ona najczęściej decyduje o jego postawie życiowej, o wyborze zawodu, sposobie myślenia, a także o kulturze. To przez zabawę dziecko wychodzi w świat dorosłej odpowiedzialności. Źle zaprojektowana i niedbale wykonana zabawka możę zostawić negatywny ślad w psychice i upodobaniach estetycznych dziecka. W umyśle dorosłego człowieka najsilniej odciskaja się doznania i przezycia z dzieciństwa, którego nieodłącznym elementem są zabawki.

     Aby obudzić najpiękniejsze wspomnienia powstało MUZEUM ZABAWEK BAJKA. Działa od grudnia 2002 roku. Kolekcję zaprojektowała Maria Ozierańska. Większa część eksponatów przedstawiona jest w formie bajkowych scen lub obrazów przestrzennych. Scenografię zaprojektowały i wykonały Panie Janina i Małgorzata Kopytko oraz Pani Monika Luścińska-scenograf współpracujący z teatrem lalek we Wrocławiu. Eksponaty to większości lalki, ale również mebelki, kolejka, samochody, misie, wózki, klocki i pozytywki. Przedstawiają one prawie wszystkie formy zabawkarskie powstałe w XIXw.Wykonane zostały z różnych materiałów: drewna, papieru, gumy, tkaniny, kamienia, blachy, porcelany, mydła, skóry, gliny, plastiku, celuloidu, ołowiu, cyny, żeliwa, modeliny, liści i piór.

     Każda bajka zamknięta jest w szklanej gablocie. Na Rumcajsa czai się zły gajowy, lalka Barbie przebiera w sukienkach, a rybak gawędzi sobie ze złotą rybką. Inne zabawki czekają, żeby razem ze swoim właścicielem odejść na zawsze do krainy zmarłych. Przerażająca nieco kolekcja dziadków do orzechów czyha na coś do schrupania. Radosny zaklinacz węży towarzyszy wschodnim tancerkom. Indonezyjskie marionetki z teatru cieni za chwilę zaczną przedstawienie. Rosyjskie Matrioszki śnią o swoim twórcy. Bułgarskie "strachy" w wielobarwnych ubraniach przepędzają zimę i złe moce. Na Weselu Krakowskim - scence zaprojektowanej przez Stanisława Wyspiańskiego para młoda jest witana chlebem i solą, każda lalka kryje jakąś historię, opowieść o kraju z którego pochodzi, o jego zwyczajach, o dziecku albo dorosłym,któremu towarzyszyła.

     W domku lalek w pięknym łóżeczku siedzi lalka z nieco przerażonymi oczami filmowej lalki Chucky, a pluszowe misie przyglądają się zwiedzającym. Klocki rozrzucone, jakby przed chwilą ktoś się nimi bawił, lalki w swych domkach oddają się codziennym zajęciom. W klasie szkolnej trwa lekcja. Do miasteczka na dzikim zachodzie przyjechał dyliżans z pocztą, a cynowi żołnierze czekają na sygnał do rozpoczęcia bitwy.

     Sceneria witryn pobudza wyobraźnię dziecka, pozwala poznać zabawki rodziców i dziadków, a dorosłym pozwala powrócić pamięcią w świat dzieciństwa.